Na wystawę składa się blisko 50 rysunków Carla Röchlinga, które ukazały się w 1890 r. w formie albumu „Unser Heer”, wydanego przez drukarnię Verlag Wiskott z ówczesnego Breslau (Wrocławia). Oryginalne rysunki zostały tu powielone metodą światłodruku. Album ten doczekał się następnie kilku wznowień, w tym w wersji koloryzowanej. Ostatni raz rysunki te drukowane były bodaj w 2001 r. w formie książki opracowanej przez Gerharda von Beckmana, Klausa-Ulricha Keubke i Ralfa J. Mumma. W tym ostatnim wydaniu znalazły się bogate opisy ilustracji, z których to opisów autor niniejszej wystawy czerpał garściami.

Na rysunkach artysta z pietyzmem i wręcz fotograficzną dokładnością oddał wygląd i codzienność armii pruskiej schyłku XIX wieku. Z pewnością miłośnicy historii wojskowości, bronioznawcy i munduroznawcy znajdą tu dla siebie mnóstwo interesujących szczegółów.

Oglądając niniejszą wystawę pamiętajmy o propagandowym wymiarze tych prac. W Cesarstwie Niemieckim tego czasu panowała obowiązkowa służba wojskowa, której podlegali wszyscy mężczyźni do ukończenia 45 roku życia. Służba zasadnicza w wojskach lądowych trwała przeważnie trzy lata, a po jej ukończeniu wzywano mężczyzn na systematyczne szkolenia rezerwy. Liczna, dobrze wyposażona i umundurowana armia była wielkim obciążeniem finansowym dla państwa i obywateli. Wizerunek armii miał więc tutaj ogromne znaczenie.

To dlatego oglądamy tu nieco sielankowy, wręcz idylliczny obraz armii, do której z uśmiechem na ustach wstępuje rekrut, a świeżo upieczony rezerwista z jednej strony cieszy się na widok rodziny, a z drugiej już czeka na kolejne wezwanie. Armii, w której oficerowie i podoficerowie potrafią pochwalić swoich podwładnych, a w razie konieczności skarcić jedynie ojcowską uwagą. Armii, w której służba to prestiż, wielka przygoda i szansa na rozwój osobisty.

Nie przypadkowy jest tu także czas wydania albumu – w dwa lata po objęciu panowania przez cesarza Wilhelma II. Jego władza nacechowana była, niemal od początku, silnie akcentowanym pruskim militaryzmem, dążeniem do budowy imperium – również kolonialnego. Między innymi jego polityka doprowadziła ostatecznie ten kraj i całą Europę do wybuchu Wielkiej Wojny.

Dla nas, zwłaszcza dla Polaków z Wielkopolski czy Górnego Śląska, pruska armia była symbolem germanizacji i zaborczego ucisku. Zwerbowani Polacy musieli w niej służyć, ale mogli pełnić funkcję jedynie szeregowych i podoficerów.

O artyście:

Carl Röchling (1855–1920) był niemieckim malarzem i ilustratorem, batalistą.

Studiował w latach 1875–1880 w Akademii Sztuk Pięknych w Karlsruhe u Ludwiga des Coudresa i Ernsta Hildebranda, a następnie w Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Podczas pobytu w Berlinie był uczniem wielkiego mistrza malarstwa Antona von Wernera, z którym współtworzył liczne obrazy panoramiczne, takie jak „Der Schlacht von Sedan” („Bitwa pod Sedanem”). Później, na przełomie XIX i XX wieku, zasłynął z samodzielnej twórczości malarskiej o tematyce historycznej i wojskowej.

Do ważniejszych dzieł Röchlinga o tematyce wojskowej należą przedstawienia scen batalistycznych ukazujących zwycięstwa armii pruskiej, zwłaszcza te z okresu wojny francusko-pruskiej 1870-71. Najbardziej znanym jego dziełem jest obraz "Niemcy na front" – przedstawiający wojska niemieckie nacierające w 1900 r. podczas powstania bokserów w pobliżu Tientsinu w Chinach. Obraz ten stał się symbolem, wspominanego już, pruskiego militaryzmu tego okresu.

O kolekcji

Prezentowane tu rysunki (z oryginalnego albumu z 1892 roku) zostały udostępnione muzeum dzięki uprzejmości Hansa Kluga ze Szwajcarii – kolekcjonera m.in. broni i rysunków o tematyce wojskowej. Dumnego posiadacza imponującej kolekcji karykatur wojskowych z pierwszej połowy XX w.

Przez ponad 20 lat mieszkał on na zamku Alt-Falkenstein, gdzie organizował liczne wystawy historyczne. W Polsce od dłuższego czasu, wspólnie z grupą przyjaciół, inwentaryzuje fortyfikacje Wału Pomorskiego.

Do naszego muzeum zawitał zaproszony przez Przyjaciela Muzeum Roberta M. Jurgę – zielonogórskiego artystę, specjalizującego się… a jakże w historii wojskowości, zwłaszcza w zabytkach architektury i techniki militarnej.

Kurator wystawy: Błażej Mościpan

Wystawa przedstawia pamiątki z działalności muzeum. Są to m.in. publikacje, druki ulotne, gadżety, uzyskane wyróżnienia i nagrody, relacje prasowe. Do najciekawszych obiektów należą tablica informująca o organizacji muzeum w Drzonowie, akt powołania placówki czy wydany z tej okazji medal artystyczny.

Na ekspozycji znalazły się także pamiątki oraz wspomnienie dra Włodzimierza Kwaśniewicza - twórcy i wieloletniego dyrektora muzeum.

Całość uzupełniają wycinki prasowe, plakaty muzealnych wydarzeń kulturalnych z ostatniej dekady oraz dzieła sztuki stworzone dla muzeum: witraż Elżbiety Altevoght nawiązujący do eksponatów LMW i akwarela Roberta M. Jurgi przedstawiająca rzut przestrzenny na plenerową kolekcję ciężkiego sprzętu wojskowego rozmieszczoną w przypałacowym parku krajobrazowym.

Kuratorzy wystawy: Paweł Pochocki, Błażej Mościpan.

Termin prezentacji: maj-październik 2025

Wiosną 1945 r. potężny walec frontu wschodniego zatrzymał się nad Odrą i Nysą Łużycką. Trzy fronty Armii Czerwonej – od północy 2. Białoruski marsz. K. Rokossowskiego, 1. Białoruski marsz. G. Żukowa i 1. Ukraiński marsz. I. Koniewa liczyły 2,5 mln żołnierzy, 41 tys. dział i moździerzy, 6 tys. czołgów i dział samobieżnych, 7,5 tys. samolotów. Niemcy mogli wystawić siły o wiele mniejsze, ale wciąż groźne. Cała ta potęga czekała na rozkaz do decydującego uderzenia w jądro III Rzeszy. W składzie sił radzieckich działały dwie armie Wojska Polskiego – 1. Armia WP dowodzona przez gen S. Popławskiego (1. Front Białoruski) i 2. Armia WP gen. K. Świerczewskiego (1. Front Ukraiński) – łącznie około 170 tys. żołnierzy, 3,5 tys. dział i moździerzy, około 500 czołgów i dział samobieżnych.

16 kwietnia 1945 r. rozpoczęła się Operacja Berlińska. Po sforsowaniu Odry i Nysy Łużyckiej 2. F.B. i 1. F.U. niszczyły zgrupowania armii niemieckiej na północ i na południe od stolicy III Rzeszy. Natomiast bezpośrednio na Berlin nacierał 1. F.B. Miasto już od stycznia 1945 r. przygotowywało się do obrony (wytyczono kilka jej pierścieni), którą kierował gen. Helmuth Weidling. 300 tys. Niemców z różnych formacji (Wehrmacht, Waffen-SS, Volkssturm, Hitlerjugend) – na wyraźny rozkaz A. Hitlera – miało bronić (zamienionego w twierdzę) Berlina do ostatniego żołnierza. 25 kwietnia zamknął się pierścień okrążenia miasta. Rozpoczęło się mozolne (okupione dużymi stratami) zdobywanie poszczególnych kwartałów stolicy III Rzeszy. W walce wzięli udział również polscy żołnierze w ilości około 13 tys. Byli to artylerzyści z 2. Brygady Artylerii Haubic, moździerzyści z 1. Brygady Moździerzy, saperzy z 6. Batalionu Pontonowo-Mostowego, a także trzy pułki z 1. Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki. Najbardziej intensywne walki toczyli oni od 30 kwietnia do 2 maja – czyli dnia kapitulacji berlińskiego garnizonu. Polscy żołnierze zdobyli ponad 50 kwartałów miasta, zajęli 4 stacje kolei miejskiej oraz większą część budynków Politechniki Berlińskiej. Polacy nacierając w kierunku Bramy Brandenburskiej zatknęli biało-czerwone flagi na stacji metra Tiergarten, pruskiej kolumnie zwycięstwa oraz (już po zakończeniu działań wojennych) na Bramie Brandenburskiej. Straty wśród polskich żołnierzy to 100 zabitych i 450 rannych.

8 maja 1945 r. w berlińskiej dzielnicy Karlshorst przedstawiciele III Rzeszy w obecności aliantów podpisali akt bezwarunkowej kapitulacji. Nastąpiło to przed godziną 23.00 czasu środkowoeuropejskiego (przed 1.00 czasu wschodnioeuropejskiego). Stąd wynikała późniejsza rozbieżność co do dnia świętowania kolejnych rocznic zakończenia II wojny światowej – jedni celebrowali ją 8 maja, a drudzy do dnia dzisiejszego świętują 9 maja. Tym samym zakończyła się w Europie (na Dalekim Wschodzie 2 września) najkrwawsza z dotychczasowych wojen. Wg różnych szacunków kosztowała ona życie od 50 do 80 mln ludzi, pozostawiła niezliczone rzesze okaleczonych fizycznie i psychicznie oraz przyniosła ludzkości niebotyczne straty materialne. Jej skutki pośrednio do dziś oddziaływają na nasze życie!

Na wystawie pt. „Oni doszli do Berlina. 80. rocznica zakończenia II wojny światowej” zgromadzono ponad 100 pamiątek po żołnierzach 1. i 2. Armii WP. Są to mundury, wyposażenie, medale i odznaczenia wraz z legitymacjami, zdjęcia, amunicja pistoletowa, karabinowa i artyleryjska oraz broń palna tj. rewolwer Nagant wz. 1895, pistolet samopowtarzalny „TT” wz. 1933, który od 1943 r. był etatową bronią kadry WP, pistolety sygnałowe, karabinki Mosin wz. 1938 i wz. 1944 używane przez kawalerzystów, saperów, artylerzystów i formacje pomocnicze, słynne pistolety maszynowe PPSz 41 z magazynkami bębnowymi i łukowymi, PPS wz. 1943 oraz ręczne karabiny maszynowe DP 28 i DTM.

Dodatkowo broń używaną przez żołnierzy 1. i 2. Armii WP, a która nie zmieściła się na wystawie czasowej znajdziemy na sali Kobiety-żołnierze tj. ckm Maxim wz. 1910, rusznice ppanc. PTRS i PTRD, moździerz batalionowy wz. 1943. W I hallu wystawiony jest powszechnie używany wkm DSzK wz. 1938/43.

Pamiątki po 1. Samodzielnej Brygadzie Kawalerii, która 1.03.1945 r. wsławiła się ostatnią w dziejach polskiej jazdy skuteczną szarżą na nieprzyjaciela pod Borujskiem na Pomorzu. Następnie prowadziła za Niemcami pościg w kierunku Bałtyku, gdzie w Mrzeżynie dokonała zaślubin z morzem. Po sforsowaniu Odry wspierała działania 1. Armii WP na północ od Berlina. Wśród pamiątek po kawalerzystach szable radzieckie „szaszki” wz. 1927 (w tym jedna z gniazdem na pochwie z zamocowanym bagnetem kłujnym do karabinu Mosin wz. 1891/30), karabinek Mosin wz. 1938 kal. 7,62 mm x 54R do którego nie używano bagnetu, kolorowane zdjęcie portretowe ułana Pierożka z „szaszką” u boku i ostrogami na butach z cholewami, podziękowanie za udział w forsowaniu Odry dla ppor. Mieczysława Kolasińskiego, który służył w 2. Pułku Ułanów 1. SBK, a który był przedwojennym kawalerzystą.

Dopełnieniem ekspozycji jest malowidło ścienne z elementami reliefowymi zielonogórskiego artysty Zenona Polusa pt. „Sztandary zwycięstwa” prezentująca trasę przemieszczania się 2. Armii WP z miejsca formowania na Lubelszczyźnie i Podlasiu na Pomorze Zachodnie, przegrupowanie w okolice Wrocławia, udział w forsowaniu Nysy Łużyckiej, walkach na kierunku drezdeńskim i udział w Operacji Praskiej zakończonej 10 maja 1945 r., czyli dwa dni po podpisaniu przez Niemców aktu bezwarunkowej kapitulacji.

Z kolei w plenerze z muzealną kolekcją ciężkiego sprzętu bojowego znajdują się dwa pojazdy gąsienicowe, które brały udział w Operacji Łużyckiej 2. Armii WP i wspierającego ją 1. Korpusu Pancernego. Jest to ciężkie działo samobieżne ISU-122 – jeden z 22 wozów należących do 25. Pułku Artylerii Samobieżnej wspierającego działania 1. Korpusu Pancernego, który w ciężkich walkach pod Budziszynem stracił 6 wozów. Drugi pojazd to czołg średni T-34-85 z radzieckiej 16. Dnowskiej Brygady Pancernej wcielonej w lutym 1945 r. do 2. Armii WP (kadra dowódcza radziecka, załogi polskie). Czołg wyprodukowany został w 1944 r. w Zakładzie nr 112 „Krasnoje Sormowo” w Gorki. 22 kwietnia 1945 r. brygada znalazła się w okrążeniu pod Budziszynem, gdzie poniosła znaczne straty w ludziach i sprzęcie – z 65 czołgów straciła aż 42. Prawdopodobnie w czasie tych ciężkich walk drzonowski T-34-85 stracił wieżę, którą wymieniono na nową produkcji Zakładu nr 183 w Niżnym Tagile na Uralu.

Wystawę otwarto 08.05.2025 w 80. rocznicę zakończenia II wojny światowej  trakcie jubileuszu 40-lecia Lubuskiego Muzeum Wojskowego. Będzie można ją oglądać do października 2025 r. 

Kurator wystawy: Tadeusz Blachura

XVIII Nocy Muzeów w Drzonowie - Monte Cassino 1944 towarzyszyło odsłonięcie nowych wystaw czasowych nawiązujących do 80. rocznicy zwycięskiej dla żołnierzy polskich i alianckich bitwy. Wszystkie odsłonięte wówczas ekspozycje będzie można oglądać w muzeum do 30.08.2024, a są to: 

„...złączyła nas przelana wspólnie krew”. ARMIA ANDERSA 1941-1947 

Wystawa planszowa przygotowana przez Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej z okazji 50. rocznicy śmierci gen. Broni Władysława Andersa . Przypomina ona losy dowódcy i żołnierzy 2. Korpusu Polskiego. W trakcie Nocy Muzeów prezentowana była muzealnym parku, a atrakcyjności dodawały jej ścieżka saperska i polowy punkt opatrunkowy 2. Korpusu, które wykona firma Handmet Military. Warto wspomnieć, że firma ta w ostatnim czasie aktywnie brała udział w przygotowaniu scenografii do filmu Czerwone Maki Krzysztofa Łukaszewicza.

Obecnie plansze wystawy prezentowane są w muzealnym holu. Wystawę dopełnia prezentowany na ekranie LED film dokumentalny Monte Cassino 1944. Film to reportaż historyczny w formie paradokumentalnej, dotyczący jednej z najkrwawszych bitew II Wojny Światowej, a jednocześnie najsłynniejszej bitwy z udziałem żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych. O zmaganiach podczas zdobywania wzgórz leżących w masywie Monte Cassino opowiadają świadkowie - Polacy oraz żołnierz niemiecki i brytyjski.

Scenariusz i montaż: Przemek Budzich, zdjęcia: Mariusz Bruś, Krzysztof Bogacz, Przemek Budzich, grafika: Krzysztof Bogacz.

Pielęgniarki polskie w Pomocniczej Służbie Sanitarnej Kobiet 2. Korpusu Polskich Sił Zbrojnych pod dowództwem gen. Władysława Andersa 

Wystawa planszowa przygotowana przez Główną Komisję Historyczną przy ZG Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego. Ekspozycja ta przybliża sylwetki polskich sanitariuszek, m. in. lubuszanki – Stefanii Kołgan, która po II wojnie światowej pracowała w świebodzińskim szpitalu i współorganizowała tam pierwszy blok operacyjny.

Bitwa o Monte Cassino w malarstwie Andrzeja Tryzny

To prezentacja cyklu sześciu obrazów jakie powstały w 1984 r. na zamówienie Muzeum Ziemi Lubuskiej. Artysta urodził się w 1945 r. w Bardowick w Niemczech, związany był z łódzkim środowiskiem artystycznym. Jego prace, w tym prezentowany cykl, charakteryzują się niewielką ilością wykorzystanych barw – głównie czerni i bieli. Punktem wyjścia do powstania cyklu były znane zdjęcia archiwalne z walk o Monte Cassino. Obrazy wyeksponowane zostały w sali wystaw czasowych oraz na ekspozycji stałej „Żołnierz polski 1914-1945”.

Tekst, zdjęcia i przygotowanie wystaw Błażej Mościpan 

Wystawa zorganizowana została z okazji jubileuszowej X już edycji Rajdu Rowerowa Niepodległa z Zielonej Góry do Drzonowa. Rajdy odbywają się zawsze 11 listopada dla uczczenia Narodowego Święta Niepodległości i radosnego oraz aktywnego zamanifestowania swojego patriotyzmu. Współorganizują je Lubuskie Muzeum Wojskowe w Zielonej Górze z/s w Drzonowie oraz stowarzyszenia Rowerem Do Przodu i Towarzystwo Przyjaciół Lubuskiego Muzeum Wojskowego. 

Na ekspozycje składają się zdjęcia z kolejnych edycji rajdu przedstawiające uczestników, biało-czerwoną kolumnę rajdu oraz zorganizowane dodatkowe atrakcje towarzyszące wydarzeniu. Jej uzupełnieniem są plakaty, opisy i wspomnienia z kolejnych edycji.

Kurator wystawy: Błażej Mościpan

Wystawa powstała w ramach realizacji zadania dof. przez Województwo Lubuskie. 

Najnowsze nabytki LMW 2019-2023

Wystawa oraz wernisaż

Cyklicznie co parę lat prezentujemy zwiedzającym muzealia, które z różnych względów nie trafiły na ekspozycje stałe. Powodem zawsze jest mocno ograniczona przestrzeń wystawiennicza naszej placówki, ale także zły stan zachowania eksponatów czy też nie pasująca do aranżacji wystaw stałych treść merytoryczna pozyskanych muzealiów.

Na wystawie czasowej, którą oglądać będzie można do maja br prezentujemy prawie dwieście eksponatów spośród ponad czterystu, które w latach 2019 - 2023 trafiły do muzeum jako przede wszystkim bezpłatne dary od osób prywatnych oraz przekazy od instytucji m.in. Urzędów Skarbowych, Policji, Narodowego Banku Polskiego O. Zielona Góra, Żandarmerii Wojskowej O. Żagań, Prokuratur Rejonowych, różnych stowarzyszeń.

W kilkunastu gablotach demonstrujemy mundury, krótką i długą broń palną, broń białą, hełmy, wyposażenie żołnierskie, oprzyrządowanie artyleryjskie, monety i banknoty kolekcjonerskie, zdjęcia, dokumenty, medale, odznaki i odznaczenia. Są to pamiątki dokumentujące przede wszystkim służbę wojskową Polaków i osób polskiego pochodzenia w okresie II wojny światowej oraz współcześnie. Wystawa uzupełniona jest kilkunastoma książkami wybranymi z prawie setki, które w w/w okresie trafiły do muzealnej biblioteki w ramach zakupów ze środków własnych muzeum oraz jako dary bezpłatne od osób prywatnych i instytucji.

Kurator wystawy: T. Blachura

Fotografie : Rozalia Kaczmarek, Błażej Mościpan, Przemysław Goździejewicz 

***

"Opowieści z przestworzy

czyli

Dolny Śląsk oczami pilota"

Wystawa fotograficzna

Na wystawę składa się siedemnaście obrazów autorstwa Piotra Strzeleckiego, fotografa i regionalisty, związanego z Wałbrzychem i Dolnym Śląskiem. Każda z fotografii jest opisana zgodnie z historią na niej przedstawioną a także datą jej wykonania, co dla dokumentalisty jest bardzo istotne. Autor jest pasjonatem lotnictwa i fotografii od najmłodszych swoich lat. Śledzi i dokumentuje zmiany w regionie a także fotografuje z powietrza architekturę Dolnego Śląska, ujmując ją w niepowtarzalny sposób, czego drobną próbkę możemy podziwiać na bieżącej wystawie...

Piotr Strzelecki urodził się w 1968 roku w Wałbrzychu. Zaczynał od fotografowania na kliszach i obrabiania zdjęć w ciemni.
Robiąc zdjęcia łączy swoje dwie największe pasje – fotografię i lotnictwo. Jest miłośnikiem militariów i przyrody.
Dzięki współpracy z Towarzystwem Lotniczym w Świebodzicach regularnie fotografuje z pokładu samolotu. Jest autorem wielu zdjęć do książki Monografia Historyczna Gminy Żarów. Jego różnorodne zdjęcia były także wielokrotnie prezentowane na wystawach podczas Międzynarodowych Spotkań Biznesowych producentów, dostawców oraz  inwestorów sektora lotniczego AEROMIXER we Wrocławiu. Ostatnio jego prace były prezentowane w Wałbrzyskim Ośrodku Kultury podczas wystawy „Prosto z chmur”. Przykładowe publikacje:
„HJ AERO Profile”, „Scale Model Fan”, „Modelarstwo”, publikacje wydawnictwa „Stratus” i wiele innych.

***

„Gorący Bliski Wschód” to termin geopolityczny, który doskonale oddaje dekady konfliktu arabsko-żydowskiego, który rozpoczął się w 1948 r. od proklamowania przez Izrael swojej niepodległości (na mocy decyzji ONZ). Konfliktu często przeradzającego się w działania wojenne, w których Izrael wykuł jedną z najlepszych i najlepiej wyposażonych armii na świecie. Wojna o niepodległość, konflikt sueski, wojny sześciodniowa czy Jom Kippur to tylko najsłynniejsze i największe batalie, z których Izrael zawsze wychodził obronną ręką. We wszystkich tych kampaniach istotną rolę na polu walki odgrywała broń pancerna.

To przecież tu na Syjamie i w Palestynie, ponownie starły się słynne niemieckie panzery, radzieckie T-34, amerykańskie Shermanny, czy brytyjskie Cromwelle, a następnie w czasie zimnej wojny kolejne konstrukcje „wschodu” i „zachodu”. Kolejne dostawy sprzętu, czołgi zdobyczne, własne modyfikacje i doświadczenia z pola walki były bazą dla żydowskich konstruktorów, dzięki której stworzyli Merkavę, jeden z najlepszych czołgów na świecie, dumę Sił Obronnych Izraela.
Burzliwa historia regionu ma również swoje odbicie w bogatych zbiorach broni pancernej prezentowanych w muzeach Izraela. Muzea te nie są jednak obiektami częstych wizyt polskich turystów. Stąd pojawił się pomysł na niniejszą wystawę, na którą składa się blisko sto zdjęć wykonanych w 2019 r.
Fotografie prezentują eksponaty muzeum Yad la-Shiryon znajdującego się w Latrun (większa część wystawy), Muzeum Izraelskich Sił Powietrznych w Hazerim oraz nieczynnego obecnie Muzeum Sił Obronnych Izraela w Tel Avivie.

Zdjęcia wykonał Paweł Draga podczas jednej ze swoich „Militarnych Podróży” (autor przez wiele lat prowadził popularny „blog” oraz kanał w mediach społecznościowych o takiej właśnie nazwie). P. Draga to miłośnik militariów z Opola. Jak sam wspomina na wybór zainteresowania największy wpływ miał jego tato, który czytał mu do snu encyklopedię II wojny światowej. Jego zdjęcia prezentowane były już w naszym muzeum w 2017 r. na podobnej wystawie pt. „Broń pancerna w muzeach skandynawskich”, ale także m.in. w Miejskiej Bibliotece w Opolu na wystawie „Przenikliwy chłód betonu i stali”.

Mocną stroną ekspozycji są (przygotowane przez autora zdjęć) rozbudowane i interesujące opisy poszczególnych konstrukcji, zawierające często historię bojową poszczególnych egzemplarzy.

Otwarcia wystawy dokonano w trakcie Pikniku Czołgisty 18.06.2023 r. 

 
Kurator wystawy – Błażej Mościpan

Ekspozycja ma w założeniach zaprezentować zwiedzającym często pomijane, a niezwykle ciekawe i istotne da wojskowości zagadnienie wykorzystywania militarnego urządzeń optycznych.
Jest to próba zasygnalizowania rozległości tematyki i różnorodności wojskowych sprzętów optycznych oraz ukazania ich ewolucji na przestrzeni XX wieku - wieku dwóch wielkich wojen. Kolejnym celem wystawy jest popularyzacja kolekcjonerstwa jako interesującego i rozwijającego hobby zwłaszcza dla młodzieży.

Na wystawie zgromadzono przeszło 80 eksponatów uzupełnionych oryginalnymi futerałami, skrzynkami transportowymi i dodatkowym wyposażeniem. Eksponaty podzielone zostały na 10 bloków tematycznych. Są to m.in. lornetki i lornety nożycowe, celowniki artyleryjskie, busole, dalmierze i niwelatory, peryskopy, noktowizory, celowniki broni strzeleckiej oraz pancernej.  Każdy z nich omówiono na specjalnie opracowanych planszach edukacyjnych.

Aranżację wystawy dopełniają wydruki prezentujące m.in. zastosowane w urządzeniach podziałki, schematy i kontekst ich działania. Uwagę zwraca kompletna sylwetka mundurowa podoficera Wehrmachtu z 1944 r. Dla zwiększenia zainteresowania tematyką wśród dzieci i młodzieży przygotowane zostały stanowiska, w których można spojrzeć przez peryskop działonowego z czołgu T-55 czy przez lornetę nożycową TZK.

Warto podkreślić, że ze względu na ograniczoną przestrzeń ekspozycyjną nie byliśmy w stanie zaprezentować całości dostępnych zbiorów optyki, ani tym bardziej wyczerpać tak szerokiego zagadnienia. Być może jest to pierwsza część z cyklu wystaw o tej tematyce. Kolekcja Adama Gajdy w kilku miejscach została uzupełniona muzealnymi eksponatami, które na co dzień znajdują się w magazynach.

Właściciel prezentowanej tu kolekcji to Wielkopolanin, pasjonat historii, kolekcjoner militariów oraz rekonstruktor. Obecnie związany m.in. ze Stowarzyszeniem Miłośników Historii Wojskowości, które działa przy naszej placówce. Jako rekonstruktor odtwarza sylwetki żołnierzy I i II wojny światowej. Zakochany w polskim mundurze, zwłaszcza Wojsk Wielkopolskich. Za szerzenie wiedzy o Powstaniu Wielkopolskim wyróżniony został statuetką Dobosza Powstania Wielkopolskiego. Od lat współpracuje z różnymi muzeami w całej Polsce.

Uroczystego otwarcia ekspozycji dokonano 20.05.2023 w trakcie Lotniczej Nocy Muzeów. 

Kurator wystawy: Błażej Mościpan

Wsparcie merytoryczne i techniczne: Jankowiak Krzysztof, Raubo Konrad, Rogowski Witold, Zawada Aleksander, Załoga LMW

fot. www.fb.com/GoDusterLubuskie 

fot. www.fb.com/GoDusterLubuskie 

Tekst i zdjęcia (o ile nie wskazano inaczej): Błażej Mościpan

 Broń myśliwska z kolekcji LMW

Lubuskie Muzeum Wojskowe, choć kojarzone głównie z militariami, posiada też pokaźną kolekcję broni myśliwskiej i sportowej. Na nowej wystawie czasowej będzie można zobaczyć część tej właśnie kolekcji. Będą to eksponaty, które na co dzień znajdują się w magazynie
i które to prezentowane będą po raz pierwszy zwiedzającym.

Są to zabytki z XIX w. oraz egzemplarze broni palnej wykorzystywane w polowaniach w czasach obecnych. Broń uzupełniają akcesoria myśliwskie oraz plansze edukacyjne udostępnione przez Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy Zielona Góra.

Wystawa będzie trwała od 1 kwietnia do 31 sierpnia 2023.

Kurator wystawy Konrad Raubo

Wsparcie merytoryczne Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy Zielona Góra

Tekst: K. Raubo

***